Pożegnanie bpa Ryczana

W imieniu Polskiego Stowarzyszenia Pastoralistów pragnę pożegnać śp. ks. prof. bpa hab. Kazmierza Ryczana, który prowadząc od 1976 roku różnorakie zajęcia dydaktyczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, ukształtował sposób myślenia wielu polskich teologów pastoralistów. Jego wykłady, ćwiczenia i seminarium naukowe gromadziły zawsze wielu słuchaczy. Biskup Profesor w umiejętny sposób potrafił łączyć socjologię religii i katolicką naukę społeczną z teologią pastoralną, pokazując, jak harmonijnie prowadzona interdyscyplinarna refleksja naukowa ma zawsze wyprzedzać działania duszpasterskie. Poszerzając nasze spojrzenie i kształtując sposób myślenia, uczył właściwego odczytywania znaków czasu, prognozowania i adekwatnego do zachodzących przemian modelowania działalności duszpasterskiej. Nigdy też nie uchylał się od oceny w świetle Ewangelii i zasad katolickiej nauki społecznej aktualnej sytuacji społeczno-politycznej w Polsce, dając niejednokrotnie świadectwo swojego patriotyzmu i miłości do Ojczyzny.

Biskup Profesor dał się poznać jako osoba odznaczająca się serdeczną i życzliwą postawą wobec młodzieży akademickiej. Z jednej strony był wymagający, z drugiej potrafił empatycznie podejść do studentów wiedząc, jak trudno nieraz zrozumieć im socjologiczne meandry.

Dziękując Dobremu Bogu za dar Osoby Biskupa Profesora, zapewniamy o naszej modlitwie za Jego duszę. Całej Diecezjalnej Rodzinie oraz najbliższym krewnym składamy wyrazy współczucia z powodu śmierci Naszego Profesora.

Ks. prof. UKSW dr hab. Tomasz Wielebski
Prezes Polskiego Stowarzyszenia Pastoralistów

Polecamy książkę o. Andrzeja Potockiego

Nakładem Wydawnictwa PWN w 2017 roku ukazała się książka o. Andrzeja Potockiego OP pod znamiennym tytułem: „O Kościele także socjologicznie”.

W recenzji książki prof. Maria Libiszowska-Żółtkowska napisała:

„Książka przynosi w istocie zgrabnie ujętą syntezę, swego rodzaju podsumowanie, wieloletnich badań autora nad różnymi aspektami życia Kościoła katolickiego w Polsce. Rozprawa jest wielowątkowa i bardzo obszerna, lecz – jak zapewnia Autor – przyjazna czytelnikowi. Można ją czytać fragmentarycznie, gdyż każda część pomyślana jest jako problemowo samodzielna całość.  Komunikatywny i ładny język to atut dodatkowy, ale i niezbędny gdy książka dedykowana jest do tak polifonicznego środowiska czytelników: teoretyków i praktyków, świeckich i duchownych, nauczycieli i studentów. Każdy znajdzie w niej dla siebie coś ciekawego i niebanalnego.”